هشتادوهشت در نود

 

نوشته ام را بایک سوال شروع کنم.آیا برخوردی که احمدی نژاد در مناظره با میرحسین موسوی داشت کار درستی بود؟

گزینه (1)  بله

گزینه (2) خیر

بیشتر از اینکه در چه دقایقی صورت گرفته "دعوا مطرح است".دعوا دقیقه اول وآخر ندارد.

 دروازه بانی خودش را به مصدومیت میزند.البته کسی به صورت قطعی نمی تواند بگوید,تمارض بوده یا خیر؟!

 اشخاصی از  جمله علی دایی این رفتار را تمارض به حساب آورده وبه بازیکنانش دستور بازی داد.تا این توپ گل میشود وبه قول گزارشگر اگر این توپ گل شود منتظر اتفاقات عجیب وقریبی باید بود.و از قضا شد آنچه که پیش بینی کرده بود.

 با شروع این برخورد مسئله اصلی، عمق مفاهیم این جریان است که دستخوش تغییر قرار میگیرد. اخلاق ،جوان مردی ازمهمترین عرف هایی به حساب می آید که حتی در بیشتر موارد از قانون هم ارزشمند تر است.یک روی سکه این اتفاقات یقیناً این است که عرف شکسته شد. واین امر توسط آقای گل کل جهان صورت گرفت.آن هم در تیم بزگی مانند پرسپولیس.

این نقطه عطف را فراموش نکنید. این عمل راه را برای بی اخلاقی وناجوانمردی هموار کرد.حتی اگر کار علی دایی وتیمش بی اخلاقی نباشد. دربازی موضوع آنقدر پیچیده شدکه درنقد وبررسی هم از آن نتیجه ای گرفته نشد.تا جایی که دو مرجع کارشناسی فوتبال (فنایی – نصیرزاده) نتوانستند یکدیگر را قانع کنند.

شاید در باطنِ قضیه، آقای مکانی مصدوم نبودند.ولی درظاهر آقای دایی (اسطوره فوتبال ایران)با وجهه ای که دارد به یک معنی محکوم  است(عدم رعایت اخلاق)که صورت نپذیرفت وپرسپولیس درآن روزپیروزشد.

اما...

عکس سیاه وسفید

Comp2 in Beautiful Black and White Photography

Iranian film director Abbas Kiarostami on the hills surrounding the captital, where his film “Taste of Cherry”, which was co-awarded the Golden Palm in Cannes 1997, was shot

من خیلی تلاش کردم ولی بیوگرافی خوبی از عباس - عکاس ایرانی عکس - پیدا نکردم . این عکس یک پلان از طعم گیلاس عباس کیارستمی است. در آدرس زیر عکسهای اون جشنواره رو که این فیلم درآن شرکت داده شده رامیتونید ببینید. 

http://festival.magnumphotos.com/60_years_1997.php

خوش به حالت خانم راحت شدی!

بضعه ی سیّد بشر، امّ ائمّه ی غُرر

کیست جز او که همسری، با شه لافتی کند؟

وحی نبوتش نسب، جود و فتوّتش حسب

قصه ای از مروّتش، سوره هل أتی کند

شعری از آیت الله محمد حسین غروی اصفهانی (معروف به کمپانی(

green zone  محصول 2010

ماجرای دروغ درباره سلاح های کشتار جمعی که پس از جنگ گریبان گیر دولت بوش شد و حتی بعدها بلر را در بازجویی های تبلیغاتی انگلیسی ها قربانی کرد موضوع اصلی این فیلم است. میلر شک کرده است و قدم به قدم به دنبال سرنخ می گردد.از سوی دیگر فیلم می کوشد تا بازوی رسانه ای توجیه حمله به عراق را معرفی کند. مقالات مربوط به وجود سلاح های کشتار جمعی در عراق را روزنامه “وال استریت ژورنال” منتشر کرده است. نویسنده این مقاله زنی است به نامه “لوری داین” که این مطالب را از طریق رابط اش در پنتاگون که در حال حاضر گرداننده صحنه در بغداد است یعنی “کلارک پاندستون” دریافت کرده است. داین منبع خبرها را کسی می داند که پاندستون با نام مستعار “ماژلان” به او معرفی کرده، اما تا به حال نتوانسته هیچ ملاقاتی را با این منبع اطلاعاتی داشته باشد.

 

ادامه نوشته

معرفی میگل داونامونو  ویک کتابش به نام درد جاودانگی

miguel-de-unamuno-1.jpg

میگل داونامونو شاهکاری فلسفی ، سنگین و عمیقن درگیر کننده دارد به اسم دردجاودانگی که جناب آقای بها الدین خرمشاهی آن را با زبانی گویا و خواندنی به فارسی برگردانده است. کتاب را تازه آغاز کرده ام ولی از همان ابتدای کار مشخص است که قرار است پس از مدت ها با کتابی در خور و جدی روبه رو شوم که می تواند درست و حسابی مرا به چالش بکشد. جایی در پیشگفتاری که مترجم برای کتاب نوشته خاطره ی جالبی نقل می شود که در میان گذاشتنش با شما نیز خالی از لطف نیست.
در مراسم بزرگی که در دانشگاه سالامانکا که ریاستش با خود جناب داناومونو بوده میلان استرای ژنرال فاشیست و قدرت حاکم در ان زمان در ان جا حضور داشته که حرف های یکجانبه و توهین آمیزی نسبت به ساکنین قلمرو باسک بر زبان می راند و طرفدارانش با شعار محبوب ژنرال یعنی زنده باد مرگ پاسخش را می دهند و کار به جایی می رسد که چند فالانژیست آبی پیراهن در برابر تصویر قاب شده ی فرانکو که در بالای سکوی سخن رانی آویزان بوده سلام فاشیستی می دهند
اینک تمام چشم ها به اونامونو دوخته شده و او آهسته بر می خیزد و چنین می گوید:

 

ادامه نوشته

عکس سیاه وسفید

02_Kontos-Yannis_Life_as_an_Amputee

این عکس از Kontos Yannis از کشور یونان است.

پدر و مادر عزیزم خودتان متهمید

سلام

- این روزها که بر من می‌گذرد در کجای عالم هستم. تأثیرگذارم؟ یا تأثیرپذیر!

در یک کشوری زندگی می‌کنم که هنوز من نفهمیده‌ام. هدف انقلابی داشته‌اند؟ و یا می‌خواسته‌اند انقلابی به هدفی برسند؟ برای هر کدام از این دو باشد.  هزینه های زیادی پرداخت کرده اند بسیاری از جوان های دوست داشتنی و عزیزی را به کام مرگ داده اند. این نکته را نه من و نه هیچکس دیگر حق فراموش کردن ندارد. چونکه اگر درست می‌بوده‌ امروزه همه ما مدیونیم. و اگر غلط می‌بوده آن روز سکوت اختیار کرده‌اند و این عمل انجام گردیده است.

ادامه نوشته